"پیمان زندگی" و "آغاز زندگی"
دوستان عزیز! بهارینه درود نثار شما باد و سپاس بیحد از اینکه یکبار دیگر مهمان این کلبۀ عاشقانه هستید.
اشعاری را که در زیر به خوانش می گیرید، حکایت گر است از اولین مکالمۀ من و همسر عزیزم
که در اولین روزهای نامزدی درست سه سال پیش سروده ام.
پيمان زندگی
ای که باعشق تو، این زندگی آغازکنم! گوش بگشای کـــــه حرف دلم ابراز کنم
حـــرمت مادر و فرزند و پدر دان که من به وجــــــــود تو ، بدین زندگی ام ناز کنم
بهترین زینت توعصمت وحجب وادب است خوش کــه سجاده به دامان تو ابراز کنم
به کم خویش قــــنـاعت سبب عزت ما عزت خویش نگهــــــــــدار که اعجاز کنم
دمبدم نوش می صدق وصفـا،گوش نما نغمۀ عشق و محـــبت به برت ساز کنم
طعنه از نیکی خـود بر سر مردم مگزار عیب کس رابه کسی می نسزد راز کنم
اگرم غـــرب زیم، یا به وطـــن باز شوم باید از راه شریـعـــــــــــــت پَرِ پرواز کنم
فتنه انگــــــــــیز بود، بار و برِ دَهرِ دنی بهتر آنست کـــــــــــه بر آخرت انداز کنم
عهد و پیمان بنه، گر که قبول است ترا
انتظاری نکشـد "سائس" اگر راز کنم
۱۹- ۴- ۱۳۸۵ / ۹- ۷- ۲۰۰۶
چنداول، کابل
آغاز زندگی
بار الها!
زندگانی جدیدی را شدم آغاز گر
تا شریک زندگانی یافتم؛ نیکو سیر
با ادب باشد همیشه دلبر و دلدار من
با تواضع و شکسته
پیش پیر و نوجوان
قامت روشن دلی اش
سرو را ماند
نیکوست این دلدار من
آمده در زندگی من چه یار نازنین
یاور من، یار من
آن همدم شیرین کلام
بار الها!
ای که هستی خالق عشق و صفا و معرفت!
پس تونیکو زندگانی را بکن بر ما تمام
۱۵- ۵- ۱۳۸۵/ ۵- ۸- ۲۰۰۶
چنداول، کابل
درود مهربان!