صـــدف
عاشقم من عاشق رویِ صدف عاشــــق چشمان جادوی صدف
عاشقم مــــن عاشق آن دلربا عاشـق آن زلف و گیسوی صدف
برتر از خوبان عالم
حيرتم افـتاد در چشـــمان تو ای که باشم بسته ی زلفان تو
برتر از خـــوبانِ عالم، روی تو صنـــعتِ والا گُــهر گیسوی تو
ستایش
مخمس بر غزل فخرالدین "عراقی"
من به ثنا و حمــــد تو تا که زبان گشـاده ام بهر جـمال دلـــــــبرت، همچو کمان فتاده ام
ای که به آستان تو سر به طمــــع نهاده ام "در طلــــبت ندیده ای سخــت تر از اِراده ام
جان به تو داده ام ولی، دل بکسی نداده ام"
باغ انتظار
ای آنکه ازفراق تو دل گشته بی قرار یکــــدم بیا و خاک رهت بر سرم گذار
آی و ببین که دیدۀ پُر اشک و خون دل بنشسته با حضـــور تو در باغ انتـظار
شهر ما
زندگی: جز غـــــــــم ندارد؛ حاصل و بار دگر نامُرادی باشـــــــد از این زندگی کار دگر
هرطرف با هرکسی؛ از عشق و امـید و وفا عهـــــــد می بندد عجب، اما بود مار دگر
ادامه ی سرود را در اینجا بخوانید!
انتخابات
باز هــــــــــــم گویند: باشد انتخابات وطن دیده ها امیــــــدوار از شر رنج و هم محن
ای وطنــــدار! هوشدار و انتخاب خوب کن فرصتی دیگــــر بود تا سبز گردد این چمن
ادامه ی سرود را در اینجا بخوانید!
روز مادر مبارک باد!!!
بنابر اطلاعات رسانه های جمعی ، امروز را مصادف با روز مادر در اروپا و امریکا اعلان کرده اند ، که من هم به نوبۀ خویش این روز را از صمیم قلب برای تمام مادران دنیا، به وِیژه مادر عزیزم و گرامی ام که از آغوش با صفای ایشان به دورم ، مبارکباد میگویم و این هم هدیه ای از این حقیر برای تمام مادران جهان!!!
مادر
روز مــــــادر؛ به تو تبــريک و تجلا، مــــادر! روز مادر؛ به تو فرخـــنده و اعلا، مادر!
ايکه دادي تو، مــــــرا شير ز لطف و ز صفا باز روز تــــــــو، بود بر تو تعالا، مــــادر!
من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم چشـم بیمار ترا دیدم و بیمار شدم
فارغ از خــود شدم و کوس انالحق بزدم همچو منصورخریدار سر دار شدم
"خمینی"
محرم اسرار
ماه کنعــــــــانی من، تا تو پدیدار شدی مردم چـشــم مرا قـــبله ی دیدار شدی
آمدی تا به جهــــــــان دلبر یکــتـا باشی عشق را حلقه زدی، محــو رخ یار شدی
دعوت میکده
دوش در خواب درِ میکــــــــــــده را کوبیدم در وصال مــی و ساقـــــیِ ازل کوشیدم
ساقی آنجا به در میکـده بنـشست وبگفت ایکه در نیمه شبی همـچو مه و روهیدم
دوستان عزیز! بهارینه درود نثار شما باد و سپاس بیحد از اینکه یکبار دیگر مهمان این کلبۀ عاشقانه هستید.
اشعاری را که در زیر به خوانش می گیرید، حکایت گر است از اولین مکالمۀ من و همسر عزیزم
که در اولین روزهای نامزدی درست سه سال پیش سروده ام.
پيمان زندگی
ای که باعشق تو، این زندگی آغازکنم! گوش بگشای کـــــه حرف دلم ابراز کنم
حـــرمت مادر و فرزند و پدر دان که من به وجــــــــود تو ، بدین زندگی ام ناز کنم
آغاز زندگی
بار الها!
زندگانی جدیدی را شدم آغاز گر
تا شریک زندگانی یافتم؛ نیکو سیر
سروش عشق
در موسم بهار که گلـــــــها خروش کرد یارم برفت و از غـــم او سینه جوش کرد
گلها شگفت و گلکــده گلگون وسبز شد دشت و دَمَن رِدای طبیعت به دوش کرد
دوستان عزیز ، سلام!
شعری را که در بالا به خوانش گرفتید، آخرین شعر از دفتر اشعار "سروش عشق" بود که در سال ۱۳۸۴ خورشیدی، به زیور چاپ آراسته گردیده است و اینک به عون و استعانت ایزدی تمام اشعار مندرجۀ آن در ستون دست راست این صفحه زیر نام "دفتر اشعار سروش عشق" منتشر گردیده است که امیدوارم برای تمام عزیزان مورد استفاده قرارگرفته بتواند و برای این حقیر دعای خیر مرحمت فرمایند.
البته قابل یادآوری می دانم اینکه دوستان و عزیزانی چون استاد میر بهادر واصفی صاحب؛ صاحب کلیله و دمنۀ منظوم، محمد علی ادیب شاعر و نویسندۀ جوان و مستعد کشور و سلیمان دیدار شفیعی ژورنالیست آگاه و شاعر جوان و شیرین سخن ... (ادامه دارد)
خانه ی عشق
خانه ی عشق من خـراب شده دلِ زارم عجــــــب کباب شده
با همه عشوه وکرشمه ی خود یارِ مـــــــن باز درحجاب شده
اشک غم
ای بی وفا ز داغ تو در دل شــــرر فتاد تا دیده ام ز اشک غــــــمت پر ثمر فتاد
جورم چنان به دل بنمودی که قلب من گــــــــــــردید پاره پاره و از تن بدر فتاد
درود مهربان!