"گوهر عشق" و "مناجات"
دوست عزیز سلام و سپاس از اینکه یکبار دیگر با حضور پر مهرت این کلبه ی تاریک را منور کردی،
فرا رسیدن ایام شهادت جانگداز بانوی آفرینش، ام ابیها حضرت فاطمۀ زهرا "سلام الله علیها"
را برای شما و از طریق شما برای تمام مسلمین جهان، تسلیت عرض میکنم.
گوهر عشق
در موسم بهار چو آمد خزان عشق
پژمرده گشت آن گل عصمت به باغ عمر
بلبل غمین گشت
گردید تیره ابر و فضا، رعد و برق شد
اشکی بریخت و گفت
که گوهر ز دست رفت
گوهر برفت و قیمت خود داد بر صدف
تاجش"۱" به بر گرفت، ولی
تنها گذاشت طوق"2"
و ان گوشواره ها"3"
و آن دُر پر بها"4"
آری برفت و از غم او سینه چاک شد
دلهای دوستان و عزیزان و یاوران
در سوگ او غمین شد و اشکی نثار کرد
بر تربت مقدسه ی مادرِ پدر "5"
دخت پیامبر
اشکی نثار کرد
دلم بیقرار کرد
از مرگ آن عزیز پیامبر
امشب غبار ماتم، بر فرق عالم است
چهر تمام عالم؛
افسرده و حزین است
امشب نظام عالم؛ شیرازه اش خم است
آه ای خدای من!
امشب شب قیامت یا شام قتل زهراست؟
زیرا تمام عالم در ناله است و غوغاست...
۸- ۴- ۱۳۸۵ / ۲۷- ۶- ۲۰۰۶
چنداول، کابل
[1] - اشاره به پیامبر گرامی اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص) [2] - اشاره به حضرت علی (ع)
[3] - اشاره به امـــــــــــــــــــــــــــــــام حسن و امام حسین (ع) [4] - اشاره به حضرت زینب (ع)
نوت: تمام استعارات و اشارات بالا، نظر به حدیث شریف قدسی "هُم فَاطِمَةَ وَ اَبُوهَا وَ بَعلُهَا وَ بَنُو هَا" میباشد.
[5] - اشاره به حدیث شریف "اُمّ اَبـیهَا"
مناجات
الهــــی! به حـق جلالت قسم به عِزّ و وقـــــــــار و کمالت قسم
به سلطانِ عالـــــم، شۀ انبیاء به شیرِ خــــــــــــــدا و شۀ اولیاء
به شهرِ مزارِ شــــریفِ شهـیر بر آن روضه ی پاک مـــــــــرد دلیر
به تربت سرایِ علــــــــیِ ولی به باغ و گلـــستانِ آن مُنجَلــــــی
به سنگ و ضـــــریحِ طلایی او بدان گنــبـــــــــــــــدِ بَرمَــلایی او
به صحن چمــن زارِ آن بوستان به آواز بلبـل در آن گلــــــــــستان
به بالاییِ پرچـــــــمِ روضه اش به خورشید مغرب خمِ روضه اش
به سنگ وبه کاشی ومعمار او به نقاش و فــــــــــراش و نجار او
به جوش وخروش سرای علی به دلـــــــــــــداده گان ولای علی
به مرغابی و کفــــتر و کبکِ او بدر گاه جـــــــــودِ سخــا سبک او
به دستِ درازِ گــــــدایِ درش به تاجی که شاهـان نهاده سرش
بَدان گنبـــــــــد سبز مولا علی به حرف پیامبـــــر به "لولا علی"1
به آیات بَلّـِــغ ، به قـــــرآن پاک به آن سینه هایی که گردیده چاک
به پیـــــــران و آن کودکان یتیم که چـون آب و آتـش بود در جحیم
به اشکِ روانِ پسر مُــرده گان به سوزِ درونِ ستــــــــم دیده گان
به مست و خــمــارِ گلستان او به آن خــــــــــــادمِ دل گروگان او
برآورده بنـمای حــــــــاجات ما نداریم غـــــــــــیر از تو حاجت روا
"نما یک نظـر سوی افغانستان که ویران شد این کشور باستان"۲
گناهـــــــم ببخـشای و عفــوم نما
که "سائس" ز تو دارد این التــــجا
۳۰- ۱۱- ۱۳۸۶ / ۱۹- ۲- ۲۰۰۸
شهر مزار شریف ، داخل روضۀ مبارک حضرت شاه ولایت مآب
1 - اشاره به حدیث مبارک پیامبر گرامی اسلام (ص) "وَ لَولاَ اَنتَ یاَ عَلِی ، لَم یُعرَفِ المُؤمِنُونَ بَعدِی" .
۲- این بیت برگرفته از مناجات دیگری این حقیر است که در "مجموعه ی اشعار سروش عشق" به نشر رسیده است.
درود مهربان!