خم غدیر

دوستان عزیز سلام!

فرا رسیدن عید سعید غدیر را از صمیم قلب برای شما و از طریق شما برای خانواده های محترم تان مبارکباد میگویم

و شعری را به مناسبت همین روز از کلام دکتر عبدالقاسم "رسا"، شاعر معروف ایران زمین

تقدیم شما عزیزان و همدلان گرامی میکنم. التماس دعاء؛ سائس

خم غدیر مبارکباد!!!

آسمان خواهــــد که امشب با زمین، ساغر زند          جامی از صهـبای روح انگیز و جان پرور زند

ساقی گلچهــــــــره امشب، جلوه ی دیگر کند          مطرب خوش نغمه امشب، پرده ی دیگر زند

آسمان پوشیده بر تن، پرنیان نیلگــــــــــــــــون          خویشتن را چون عروسان،زینت و زیور زند

گوشوار سیمگــــــــــــــون بر گوش آویزد ز ماه          حلقـــــه ها؛ از دُر و مروارید و از گوهر زند

ماه امشب خـــــــوش نشسته در میان اختران          گاه نوشد باده، گاهـــی بوسه بر اختر زند

دست افشان کهکــــشان و پای کوبان مشتری          زهـــره در آغوش پروین باده در ساغر زند

اینهـمه زیور به خود بسته ست امشب آسمان          تا مگـــــــر جامی ز دست ساقی کوثر زند

آسمان را گفتم این بزم نشاط از چیست؟گفت:          چون کــــه فردا آفتاب از برج خاور سر زند

من در آن بزمی، کنم خـــــــدمت که شاه انبیاء         مصطــفی تاج ولایت بر سر حیـــــــــدر زند

در غـــــــدیر خم چو دریا، خلق خیزد موج، موج          کشتی لولاک چـــــــون آنجا رسد لنگر زند

بر جــــهاز اشتران، خوانَد محمد"ص" خطبه ای          خطبه ای کاندر حـلاوت طعنه بر شکر زند

که این علی باشد ولی الله، باید بعـــــــــــد من          بر سریر دین نشیــــند بر سرش افسر زند

هـرکه من مولای اویم، بعد من؛ مولاش اوست          مرد حـــــــق باید قدم در راه این رهبر زند

من همان شهرم که باشد چون علی او را دری          ره به شهر علـــم یابد، هرکه بر این در زند

آسمان بر خـاک افتاده ست، خواهد چون زمین          بوسه بر پای علـــــــــــی داماد پیغمبر زند

گفت جـــبریل امین را حق، که بعد از مصطفی          سکه ی شــــــاهی به نام حیدر صفدر زند

آنکـــــــه؛ خاکش رونقِ فردوسِ رضوان بشکند          وانکه؛ کاخش تکــــیه بر نه گنبد اخضر زند

آنکه؛ قهـــــــــــرش لرزه بر اندام دشمن افگند          وانکه؛خشمش آتش اندرقلعه ی خیبر زند

نیست "اورنگ خــــــــــلافت" جـز سزاوار علی          پیش سلطان لاف شاهی، گو گدا کمتر زند

اوست محـــــور در فضا، هر زره ی  گردنده ای          چرخ این گــــردنده ها بر گرد این محور زند

چرخ؛ بر چیــــــــــــــند بساط داوران را از زمین          تکیه چـــــــون بر مسند دین، آیت داور زند

بنده ی دربار شاهی باش کز قــــــــــدر و جلال          ناز بر خــــاقان فروشد، طعنه بر قیصر زند

طبع شعــــــــــــــــر من کجا و مدح شاه اولیاء          طــــــــــــــایر اندیشه آنجا کی تواند پر زند

در پناه لطفش آساید "رسا" چون خسته دل

دست بر دامـــــــــان او در دامن محشر زند

شعر از دکتر عبدالقاسم رسا