جشنواره ی زلال
یکسالگی زلال را به تمام زلال سرایان عزیز به ویژه دادای بزرگوار تبریک عرض میکنم و به این مناسبت با چند زلال عروضی پیوسته قافیه دار منتظر نقد و نظر ارزشمند شما عزیزان و فرهیخته گان استم. راستی جشن زلال در اینجا نیز برپاست و از حضور پرمهر شما عزیزان پذیرایی می کند. سبز باشید!
دنیای مردان
(زلال عروضی پیوسته قافیه دار)
مــن زار و نالان زیستم
با چشم اشک آلود وگریان زیستم
جان را به جانان دادم و در راه او قــربان شدم
باید بگــــویم بی دل و جان زیستم
با درد هجــران زیستم
×××
در کنـــج زندان زیستم
افسرده و بی حال وحیران زیستم
جان رابه جانان دادم وجان دادم وجانان شدم
تا این کـه در دنیای مردان زیستم
درچشم جانان زیستم
۲۸- ۱۰- ۱۳۸۹ / ۱۸- ۱- ۲۰۱۱
شهر مالمو، سوئد
زلال بی زوال
(زلال عروضی پیوسته مقفی)
به مناسبت اولین سالروز تولد زلال در دنیای ادب
"ای سرزمــــــــین زال
ای مظـــــــــــهر چکامه ی زلال"
توفـــیق حق نصــــــیب تو گشت و مبارک ات
این فن و این هــــنر و این کمال
پیوســـــته ماه و سال
×××
دادای خوشـــــــــکلام
از ما برای تو رســــــــــــد سلام
تبریک و تهـــنیت به شما پیـــروان عشق
عطـــــــر زلال نوشد این مـشام
خوشبوست، والسّلام
×××
آن "چشــمه ی زلال"۱
در کشـــــــــــــــور زلال بی زوال
آییــــنه ی "خجسته" و تصــــویر عاشقان
مملـــــــــو ز مهـر، حس پر خیال
بر خویشــــــــــتن ببال
×××
ای سرزمـــــــــــین زال
ای مظـــــــــــــهر چکامه ی زلال
نابود باد دشمــــــن نسل تو در جــــهان!
رود تو جـــــــــــــــاری هزار سال
هســــــتی تو بی زوال
۲۵- ۱۰- ۱۳۸۹ / ۱۵- ۱- ۲۰۱۱
شهرمالمو، سوئد
مناجات
(زلال عروضی پیوسته مقفی)
ای کـــــــردگار غـفّار
هستم غـریب و بی پناه و بی یار
الغوث یا غیاثی! آه غـــــــــرق در گناهم
ازخود چه گویم؟ عارفی به اسرار
برگو کجـــــا روم؟ یار
×××
اکنون که کس ندارم
جــز یاد تو، من همــــنفس ندارم
دستم بگیر و ازهلاکت نفس خوار بستان
غیر از تو بر چـــــیزی هوس ندارم
فـــــــــریادرس ندارم
×××
رحـمی بکن به حالم
با یک نظــــــــــــــــر ببین قدّ دالم
عمــری گناه کردم و خود را تباه، ای داد!
بار محـــــن شکــسته است بالم
تا کـــی چونین بنالم
×××
ای مهـــــربان و ستار
ای یار دلنواز هــــــــــــــــر گرفتار
دست منِ سائس بگــیر و مغفرت ام کن
ورنه تو بگــــــــــو که کجا برم بار؟
جز پیشـــــــگاه دادار
۲۸- ۱۰- ۱۳۸۹ / ۱۸- ۱- ۲۰۱۱
شهر مالمو، سوئد
غریبی
(زلال عروضی پیوسته قافیه دار)
دور از وطـــن شدم من
دربند و قید و در رسن شدم من
اینجا هـــمه غریبه و من هم غریبه، اما
سر تا قـدم غرق محن شدم من
بس بی کفن شدم من
×××
بی همـــنفس منم من
تنهـــــا و دور از دادرس منم من
نه یاری و نه همـــدمی، نه رازدان ماهر
فریاد کـه بی یار و کس منم من
پر خــار و خس منم من
۲۸- ۱۰- ۱۳۸۹ / ۱۸- ۱- ۲۰۱۱
شهر مالمو، سوئد
درود مهربان!