انتحاری

نازنین! طعـــــــــــــــــنه مزن بر جامه ی پر پینه ام          سیــــــنه ام صد چاک شد، آه! از غم دیرینه ام

ارتش مژگان تو صــــــــــــــــــــــد خنجر خونین زند          زیر فـــــــــــــــــرمان دل سنگین تو در سینه ام

موی خــــــــــــــود شلاّق ساز و مثل طالب دره زن          دست و پایــــــم را ببـــــــند و در بده از کینه ام

انتحاری؟! با خـــــــبر! اینجا که بسیار عاشق است          رحــــم کن! تنها مــــــرا آغوش زن! کاری نه ام

تاک انگـــــــــــــــــور شمالی را مزن آتش، مسوز!          آب کـــن، بعــــدن بیا غسلـــــی بده از کینه ام

کشتی ام خوب کارکردی،جان سائس پس بخوان

در حق مــــــــن "فاتحــه" با دست های خینه ام

۱۰- ۳- ۱۳۹۰ / ۳۰- ۵- ۲۰۱۱

چنداول، کابل