در آرزوی روی دوست
مخمس بر غزل وحشی بافقی
جان مــــن ،جــانان من، اینــدم بیا ، زارم بکُش جانـــــــم آمـــــــد بر لب و ، در نزع بیمارم بکُش
چــون به عشق پاک خود کردی گرفـتارم بکُش "مُستحــــــق کُشتنم، خـــود قائلم، زارم بکُش
بی گنه می کُشتی ام، اکنون گنهکارم بکُش"
در صدف پنهانم و عشقت به دل دارم چـو دُر کام می گــــــــــــــردد روا اهنگ دل آید به سُـر
زآنکـــه خواهم در وصال تو شوم مانند حُـر "۱" "تیــــــــــغ بیرحــــمی بکش، اول زبانـــم را ببُر
پس بیازارو پس از حــــــــرمان بسیارم بکُش"
رقص پروانه به دور شمـــــع دارد سـوخت هم نی به چشمش چشم،باید بردلش اندوخت هم
رمز عشق وعاشـقی باید زمن آمـوخت، هم "گفته ام حرفی که باید کُشت وباید سوخت هم
گرنمی سوزی،به کشتن خود سزاوارم بکُش"
قلب محــــزونم کـــــه بس فریاد می زاید ز تو نالـــه هـــــــــــای سرکشم، آرام می ناید، ز تو
جسم مجروحم همــی درمان مــی باید ز تو "جُــرم مــی آید ز مـــــن ، تا عفــو می آید ز تو
رحم را حدیست، ازحد رفت، این بارم بکُش"
آرزوی مـــــــــــن: گُلِ رویِ نکــویت بنگرم هـــــردمی آیم سراغــــت تا کــه کویت بنگرم
"سائس" مشتاقم وخواهمکه سویت بنگرم "وحشـــیم" من، کشتن مـن اینکه رویت بنگرم
روی خـــــــود بنما و ازشادی بسیارم بِکُش"
12. 12. 1383 / 2. 3. 2005
چنداول، کابل
۱- تلمیح است بر حماسه ی عاشورا و منظور از "حر" همان "حر ابن یزید ریاحی است که در لحظات اخر عمر خود از از سپاه یزید جدا شده در جمع طرفداران امام حسین پیوست.
درود مهربان!